اصل و مزایای فناوری احتراق پالسی

همانطور که از نام آن پیداست، کنترل احتراق پالس یک حالت احتراق متناوب است. فن آوری مدولاسیون عرض پالس برای تحقق کنترل دمای کوره با تنظیم نسبت کار (نسبت روشن و خاموش) زمان احتراق استفاده می شود. جریان سوخت را می توان با تنظیم فشار از پیش تنظیم کرد. هنگامی که مشعل کار می کند، در حالت بار کامل قرار می گیرد تا اطمینان حاصل شود که سرعت خروجی گاز مشعل در هنگام احتراق بدون تغییر باقی می ماند. در صورت نیاز به گرمایش، زمان احتراق مشعل طولانی شده و زمان وقفه کاهش می یابد. هنگامی که نیاز به خنک کردن باشد، زمان احتراق مشعل کاهش می یابد و زمان وقفه طولانی می شود.
مزایای اصلی کنترل احتراق پالس عبارتند از:
راندمان انتقال حرارت بالا، مصرف انرژی را تا حد زیادی کاهش می دهد.
می تواند یکنواختی میدان دما را در کوره بهبود بخشد.
کنترل دقیق جو احتراق را می توان بدون تنظیم آنلاین به دست آورد.
این می تواند نسبت تنظیم بار مشعل را بهبود بخشد.
این سیستم ساده و قابل اعتماد با هزینه کم است. کاهش تولید NOx
نسبت تنظیم مشعل معمولی به طور کلی حدود 1:4 است. هنگامی که مشعل با بار کامل کار می کند، سرعت جریان گاز، شکل شعله و راندمان حرارتی می تواند به بهترین حالت برسد. با این حال، هنگامی که سرعت جریان مشعل به حداقل نرخ جریان خود نزدیک است، بار حرارتی حداقل است، سرعت جریان گاز به شدت کاهش می یابد، شکل شعله نمی تواند الزامات را برآورده کند و راندمان حرارتی به شدت کاهش می یابد. هنگامی که مشعل پرسرعت با کمتر از 50 درصد سرعت جریان بار کامل کار می کند، شاخص های فوق با الزامات طراحی فاصله زیادی دارند. احتراق پالس اینطور نیست. در هر صورت مشعل فقط دو حالت کار دارد یکی کارکرد با بار کامل و دیگری کار نمی کند. فقط با تنظیم نسبت زمانی دو حالت دما را تنظیم می کند. بنابراین، احتراق پالسی می تواند نقص نسبت تنظیم پایین مشعل را جبران کند و همچنان می تواند اطمینان حاصل کند که مشعل در بهترین حالت احتراق در زمانی که کنترل دمای پایین مورد نیاز است، کار می کند. هنگامی که از مشعل پرسرعت استفاده می شود، سرعت تزریق گاز سریع است و در نتیجه فشار منفی در اطراف ایجاد می شود. مقدار زیادی گاز دودکش در کوره به گاز اصلی مکیده شده و کاملاً مخلوط می شود که باعث طولانی شدن زمان سکون گاز دودکش در کوره و افزایش زمان تماس بین گاز دودکش و محصولات می شود و در نتیجه راندمان انتقال حرارت همرفتی را بهبود می بخشد. علاوه بر این، گاز دودکش و گاز موجود در کوره کاملاً مخلوط می شوند و دمای گاز را به دمای گاز دودکش در کوره نزدیک می کند و یکنواختی میدان دما در کوره را بهبود می بخشد و تأثیر حرارتی مستقیم دمای بالا را کاهش می دهد. گاز روی بدنه گرم شده
تنظیم اتمسفر احتراق یک پیوند ضروری برای بهبود عملکرد کوره‌های صنعتی است، در حالی که کنترل احتراق مداوم سنتی تنها می‌تواند با اندازه‌گیری میزان اکسیژن باقی‌مانده گاز دودکش به صورت آنلاین، جو احتراق را در کوره به طور دقیق کنترل کند و به جو احتراق بازگردد. کنترل کننده، و سپس تنظیم و کنترل خروجی محرک جریان هوای احتراق در زمان واقعی. با توجه به قابلیت اطمینان، عمر مفید و قیمت سنسور زیرکونیا برای تشخیص اکسیژن باقیمانده در گاز دودکش، استفاده از آن در سایت های صنعتی اغلب ایده آل نیست. برخی از سیستم های کنترل اتوماتیک کوره به سادگی از یک پیرو متناسب برای ایجاد جریان هوای احتراق و سوخت به نسبت ثابت استفاده می کنند، اما در این روش باید مقدار زیادی هوای احتراق اضافی باقی بماند که نمی تواند الزامات حفظ و کنترل بهینه انرژی را برآورده کند. محتوای اکسیژن اضافی (یا ضریب هوای اضافی). با حالت کنترل احتراق پالس، فشار روغن و فشار هوا را می توان در یک زمان به مقدار مناسب تنظیم کرد. پس از راه اندازی سیستم، تنها لازم است که این دو فشار ثابت نگه داشته شوند. اندازه گیری و کنترل فشار بسیار ساده تر از کنترل جریان است. با توجه به وضعیت واقعی سیستم می توان آن را به صورت خودکار یا دستی کنترل کرد.
در مقایسه با کنترل احتراق پیوسته، ابزارهای دخیل در کنترل در سیستم کنترل احتراق پالسی به میزان زیادی کاهش می‌یابند، تنها سنسورهای دما، کنترل‌کننده‌ها و محرک‌ها، و تعداد زیادی از مکانیسم‌های تشخیص و کنترل گران قیمت جریان و فشار حذف شده‌اند. علاوه بر این، به دلیل اینکه تنها به کنترل سوئیچ دو حالته نیاز است، محرک نیز از شیر پنوماتیک (برقی) اصلی به شیر الکترومغناطیسی تغییر می‌کند که قابلیت اطمینان سیستم را افزایش می‌دهد و ساخت سیستم را بسیار کاهش می‌دهد.